حال در گذرگاه اندیشه‌ای به سر می‌برم...

تلاش برای حفظ ارتباط هنگامی که هیچ از خویش نداری...

امیدی است وقتی در اوج فشارها، نگاهی داری...

شاید همین نگاه را او بخرد به هزارهزار نگاهی که در شادمانی هر لحظه داری...

نمی‌دانم...