به نام خدا

در گذشته خویش که می‌نگرم می‌بینم چه لحظات بوده که مسئله کوچکی را بزرگ دیده‌ام و داشته‌ها خرج کرده‌ام تا به آن برسم و به محض دستیابی، نه به این سرعت اما با اندک غبار زمانی هیجان فروکش کرده، گویی تغییر نبض حرکت بوده...

شاید بتوانم از تغییر به نشانی از سیری‌ناپذیری انسانی تعبیر کنم و ندانستن قدر و منزلت و افتادن در هیولای تاریک شهوت که چشم شاید ببیند و دل چه بسا دریابد اما جانی برای انتخاب نباشد را دلیل اصلی بدانم...

تأکید بر اخلاق و استمرار آن حتی در حالات روحی ناخوش و نزدیک نشدن به مرز حرام، استقامت در امور واجب و محافظت از نمازهای پنج‌گانه در هر حالی، گویی به دنبال سنجه‌ای برای محک تغییر در درون است... تغییری پایدار صرفاً از نماز، نماز می‌سازد که درون را به منزلت واقعی خویش نزدیک‌تر کرده باشد و رمز تلخی ۲ رکعت ساده نماز در صبح، سکون شب و خواب است! 

زنده خوابیدن هنر آنانی است که از هدفشان رؤیا ساخته‌اند و در عالم طرحی نو در انداخته‌اند و این - به نظر - سنتی الهی است که برای انسانی فارغ از مکتب و نظر و اندیشه برقرار است و اگر از موفقیت‌های چشمگیر غرب در این سده‌ها و غفلت مسلمین جز در دوران اوج و هم‌اکنون در بعض امور۱ بپرسی گویم آنان که شب‌ها زنده می‌خوابند چندین سده است در مسلمین نایاب‌اند حال آنکه در غرب بوده و هستند...

و خوشا آنان که امید به لقاء الهی خواب را از چشمانشان ربوده و نه تنها در زندگی شخصی خود کاملاً موفق‌اند بلکه در کار نیز طرح نو می‌اندازند و شب‌ها به عبادت با خدای خویش مشغولند...

رِجَالٌ لَّا تُلْهِیهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِکْرِ اللَّـهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِیتَاءِ الزَّکَاةِ ۙ یَخَافُونَ یَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ ﴿٣٧

مردانی که تجارت و داد و ستد آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و پرداخت زکات باز نمی دارد، [و] پیوسته از روزی که دل ها و دیده ها در آن زیر و رو می شود، می ترسند. - آیه ۳۷ سوره مبارکه نور

اللهم صل علی محمد و آل محمد

۱- پیشرفت در موضوع سلول‌های بنیادین که قطعا حاصل تلاش‌ها و مجاهدت شبانه‌روز عده‌ای است که زندگی را برمبنای هدف قرار داده‌اند از جمله این امور است.