بسم الله الرحمن الرحیم

 

تکرارِ عبادتِ پر مغزِ بدون تلاش برای معرفت جدید، پوک می‌کند ساختمانِ اعتقادِ انسانی را.

این می‌شود که با پس‌رفتِ انگیزه عبادت‌ها از شوق کاسته می‌شود و بر عادت افزوده.

و کدامین عادت، قدرت ایستادگی دارد در برابر هیجانِ جذابیتِ کثرت را که کنون سر از خاکستر « فجور » بر می‌آورد ؟

پس اندیشه کن آن زمان که فراموش کردی یاد خدا را که باید نو به نو شوی هرلحظه و ترس داشته باشی ... « وَاذْکُر رَّبَّکَ إِذَا نَسِیتَ »

ترس از گندیدن و فراموش کردن خداوند که خودت را فراموش می‌کنی... ریختن دلت را رصد کن که در برابر کدام « هیچ » رُخ می‌دهد ؟

کجایی گمراه شده ؟‌ به کدام سو فرار می‌کنی ؟ که جز سیاهی و ظلمت نخواهی یافت... ارضای خواسته‌های نفسانی بدون پرواز اندیشه در بوستان خیال از تو بدتر از حیوانی خواهد ساخت که خودش نیز از بوی تعفنش تهوع می‌کند...

بال اندیشه‌های خود را بگستران و بزرگتر از جهان فکر کن و در تله دانه‌های جذاب و رنگی که برای بریدن بال‌هایت تدارک دیده شده گمراهی نجو...


خدایا پناه می‌برم به تو

اللهم صل علی محمد و آل محمد