بسم الله الرحمن الرحیم

در باب علت شکست‌ها و عدم توفیق در امور، اندیشه‌ای از ذهن گذشته است که با یک مثال بیان می‌کنم...

هنگامه صبح، بیدار شدن برای نماز با طعم خستگی... چون شب قصد کرده‌ای که بیدار شوی و نماز را قبل طلوع آفتاب بخوانی، از خواب بیدار می‌شوی به نحوی که توان حرکت داری... آن‌گاه توهّمِ " فرصت باقی است " سراغ تو می‌آید و در برمی‌گیرد.. تو نیز گویی به فرار از حرکت، آن را در آغوش می‌گیری و چون چَشم می‌گشایی می‌بینی آفتابِ زمان طلوع کرده و نه سحر که نمازی نیز بگذشته و از خویشتن غافل ماندی...

این توهّم هم پرقدرت است - یا بهتر است بگوییم ناهوشیاری سبب قدرت آن شده - و هم پنهان که به سادگی پیدا نمی‌شود اما منشأ بسیاری از شکست‌هاست...

نماد واضح آن صبح است و سحر... شاید یکی از هزاران معنا در بیداری سحر این باشد... قدر فرصت‌ها بیشتر می‌دانی و لحظه‌ای از حرکت باز نمی‌ایستی...

والله أعلم 

اللهم صل علی محمد و آل محمد