بسم الله الرحمن الرحیم

حدیثی از ائمه بزرگوار نقل شده است که : « ضادوا التوانی بالعزم »

معنی‌اش می‌شود : به مبارزه سستی بروید با عزم.

کلمه « توانی » از ریشه « ونی » به معنی سستی است و یکبار این ریشه در قرآن کریم به کار رفته است :  اذْهَبْ أَنتَ وَأَخُوکَ بِآیَاتِی وَلَا تَنِیَا فِی ذِکْرِی (سوره مبارکه طه - ۴۲) که این‌چنین ترجمه شده است : «تو و برادرت با معجزات من [برای هدایت گمراهان] بروید، و درباره ذکر من [که ابلاغ وحی است] سستی نورزید. »

حال باید فکر کنیم که سستی چیست ؟ عزم چیست ؟ و چگونه باید به مبارزه سستی رفت با عزم ؟

اضافه می‌کنم که فرمود : «  من التّوانى یتولّد الکسل » یعنی از سستى و تنبلى کسالت زاید.

و حال تفاوت کسل با توانی ؟

شناخت روحیه‌های خودمان بسیار کمک می‌کند که بتوانیم بر آن‌ها چیره شویم...

آیا الان حال تنبلی دارم ؟ یا این حال کسالت است ؟

چگونه با تنبلی خودم مبارزه کنم ؟ با عزم ؟ عزم چیست ...

یا کریم...