بسم الله الرحمن الرحیم

پیشران حرکت، انگیزه است و سازنده انگیزه، معرفت.

پس هنگامی که به درون می‌نگری و خود را تهی می‌یابی و ترس تو را فرا می‌گیرد بدان که شمع معرفتت سوخته و به پایانش نزدیک است... سایه جهل گسترده می‌شود و در تاریکی کار ساده نیز سخت می‌شود و این است که گاهی حتی ۲ رکعت نماز برای انسان چونان سنگین می‌گردد که طاقت نمی‌آورد و صرفا از باب ادای تکلیف و راحتی وجدان با تمام سرعت نماز می‌گزارد ! فویل للمصلین

آه که این معرفت چه در گران‌بهایی است و چه کم‌اند هدایت‌یافتگان ...

به راستی از کجا آمده‌ایم ؟ بهر چه آمده‌ایم و به کجا خواهیم رفت ؟

معرفت را گویند انتهایی نیست و آن‌دم که در کاویدن خویش برای رسیدن به معادن طلای درون۱ سستی و کاهلی نمایی و گرفتار مرداب سکون گردی... آرام آرام چون مردگان به روی آب خواهی آمد و لقمه کرکس‌ها خواهی شد...

گناه از پس گناه و بدتر فراموش و غفلت تمام وجودت را می‌گیرد، از درون جزام می‌گیری و کسی جز خودت و خدایت زشتی‌ات را نمی‌بیند... 

از خود متنفر می‌شوی و هیچ راه فراری نمی‌بینی... آه که تنهایی چه بد دردی است...

اله نفس فرمان می‌راند و تو چون قاطری خوش‌خدمتی‌اش می‌کنی...

------------------------------------------------------------

۱- اشاره به حدیثی از رسول اکرم : «الناس معادن کمعدنِ الذهب والفضّه »