بسم الله الرحمن الرحیم

در مسیر زندگی امروزی نوای دیجیتالی شده، لحظه‌های گوش و چشم و در نتیجه قلب را گرفته و مسئولیت انسان بودن را از یادمان برده، آن‌چنان که حتی لحظه‌هایی اندک نیز به خویش نمی‌نگریم و این میراث دنیای مدرنیته یعنی از خودبیگانگی و آشتی با خود نه از طریق خود بلکه با فراموش کردن نیازها و سرپوش گذاشتن بر آنها با دوختن چشم به تلویزیون و آیفون و واتس‌اپ وایبر، شعله‌هایش فراگیر شده و نه تنها از خویش که از هم‌نوع خود غافل شده‌ایم...

در این مسیر پرتلاطم که سیل تهاجم شبهات علمی به طور منسجم همیار بی‌حوصلگی در حوزه عمل به دانسته‌ها شده، دست عقل نباید خالی باشد... معرفت لازمه زندگی جهت‌دار در این عصر است و ضرورتش بیش از گذشته عیان گشته است... چرا زندگی می‌کنم سئوال مهمی است که باید در خلوتکده خویش پاسخی برایش بیابیم...

آن‌چه طلب می‌کنم امشب از خدای بزرگ پرکردن دست عقلم است... تا در حوادث و روزمرگی‌ها غوطه‌ور نشود و حتی اگر پایم لرزید دستان او را ببینم و بگیرم تا از مرداب خوشایند تنبلی و بی‌هدفی زنده بیرون آیم ... 

باید بخواهم که بتوانم " آنچه باید " های زندگی خود را سروسامان دهم ... عمر کوتاه است و پیدا کردن اولویت‌ها بسیار امر ضروری ... ما از رود عمر یک‌بار خواهیم گذشت پس از خدا خواهم خواست که راه را نشانم دهد...

شب قدر ... شب اندازه‌ها ... 

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم