بسم الله الرحمن الرحیم

عجیب نیست که خالق به مخلوق مشتاق باشد و مخلوق محتاج خالق ...

او علت است و آفریننده، پس چگونه ممکن است معلول خویش را رها سازد ؟

عینیت بخشی به حضور الله مستلزم درک وابستگی وصف‌ناپذیر ما به اوست...

آن‌چنان که اگر لحظه‌ای شوق او بر ما به جانمان سرایت کند دیگر از جنون نخواهیم دانست که چه می‌کنیم ...

استقامت‌ها و سختی‌ها اینجا رنگ می‌بازند که موتور محرکه اشتیاق است ...

چطور ممکن است این شعله با این شدت حضور را نادیده گرفت ؟

چه آفریده‌ای ای خالق و ای رازق ... یا ارحم‌الراحمین