به نام خدا

وقتی که می‌خواهی مفهومی را منتقل کنی، باید مراقب باشی چون ابزار انتقال تو کلماتی است که ممکن است از پس این وظیفه خود بخوبی برنیایند... هرچقدر هم تو استاد کلام باشی، بازهم نخواهی توانست حق مفهوم را ادا کنی...

اینجاست که سکوت آگاهانه، جای خود را پیدا می‌کند؛ سکوتی که دربی از حکمت است...

کلامی که سوءتفاهم ایجاد کند، پل‌های ارتباط را به لرزه بیاندازد هرچند که در پس آن نیت الهی باشد.

واقعیت این است که دقت در انتخاب ابزار را می‌توان به اهمیت همان نیت دانست....

هنرِ خلاقیت در ابزار، با ایمان به حقیقت نیت خود را نشان خواهد داد؛ یقین به حضور حضرت حق سبحانه و تعالی و حضرات معصومین علیهم‌السلام و شناخت ظرف ماه مبارک رمضان این امر را بر انسان تسهیل می‌نماید.

اما دریغ که انسان عجول است و در انتخاب‌هایش دقت کافی نمی‌کند و این به سرخوردگی او می‌انجامد، از همین است که استادان بزرگ از کلام زیاد خودداری می‌کردند که باید « قل و دل » سخن گفت...

امان که میل به تغییر، میل به بودن، انسان را از خویش دور می‌کند اگر در راستای توحید نباشد ...

و هیچ کس از اشتباه مصون نیست... امید آنکه خداوند از ما دستگیری نماید.

اللهم صل علی محمد و آل محمد