زينت ما باشيد

منتظرم تا شکوه دل از بی خدايی بلند شود ...

عقل که هنوز ساکت است و قبله اش نفس شده ...

آخرين پنجشنبه رمضان، بازهم نسيم جان بخش هدايت الهی را بر صورتم احساس کردم ... روح، جسدم را به سمت خدا هدايت کرد و بازهم سخنانی از جنس خدا را شنيدم ... سائل دل ماتم زده خدا از دست داده ام بود و معطی مردی از ديار عشق ...

اما حيف که برگ زندگی ام آنقدر سنگين از گناهان شده که اين نسيم لطيف را توان برگرداندن آن به سمت خدا نيست ...