بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه،
السلام علیک یا علی بن موسی الرضا،
السلام علیک یا ثامن الحجج،
السلام علیک یا معین الضعفاء و الفقراء،
السلام علیک یا شمس الشموس.

میلاد با سعادت امام رضا علیه السلام است امروز، و چه نیکو بهانه ای برای شروع مجدد حرکت؛ و این بار اندیشه ای بیشتر می طلبد...
باید جدی تر قدم برداشت، و از هدف دور نشد؛ تمرکز بر روی هدف مهمترین اصل است و جالب آنکه به محض تمرکز بر آنچه می خواهی 1000 و یک اتفاق می افتد تا تو را از مسیر اصلی دور کند و هر چه بیشتر سعی می کنی سخت تر می شود غافل از اینکه نگاهت را اگر از هدف برنداری هیچ عاملی توان ایستادگی ندارد ... ان الله علی کل شیء قدیر

چند روز به این فکر می کردم این جمله معروف « آدم شدن محال است » چه جمله نازیبایی است! و چقدر از توانایی ما می کاهد؛ چرا که چنین جمله ای حتی اگر فرض ساده ای نیز باشد، تأثیر منفی بر حرکت می گذارد، حال آنکه باید گفت « حیوانی زیستن محال است » و چگونه انسان به عنوان خلیفه الهی می تواند گمراه تر از حیوانات گردد ؟ که همه اینها بحث طولانی می طلبد ...

در مجموع حرکتم به سمت نظم بهتر شده ولی بسیار ناکافی است و رهزنها بنظرم زیاد شده اند! اما نباید تمرکز را فراموش کنم ...
و میلاد امام رضا، همه اش فکرم این بود بهره من چه خواهد بود از این میلاد باسعادت ؟ و میان آلودگی خویش و حضرتش نسبتی نمی دیدم ! ولی چه کنم او امامی رئوف است و آتشی که بر جانش نشانده گناهانم را نادیده می گیرد... هرچه باشد داعیه دوستداریش بر پیشانی مان حک شده و مگر غیر از سبیل اهل بیت راه دیگری می جوییم ؟ مگر در تمام تلاشهای شبانه روزی ام غیر از آنها می طلبم ؟ و این همه مبارزه برای چیست ... ؟

باری، باید دیگربار غبار از نیت ها شُست و توکل نمود؛ بار دیگر باید با خودم غزل خداخواهی بخوانم و طفل مشغول به بازیهای دنیا را به « زینت ایمان » برگردانم ...
یا حضرت رضا، خودت مدد فرما ...