به نام خدا

این ایامی که گذشت؛ تولدم بود! عید فطر بود؛ تنهایی بود و گذر زمان...
عاشقی و معاشقه بود، هوس بود و خدا ...
و از همه بدتر؛ حلقه ی مفقوده ی تعهد بود که با کم محبتی همراه گشته بود ...
نه اینکه مبهم گویی را پسند داشته باشم که سئوال برانگیزانم !
بل؛ عاشقانه راه می جویم و عاقلانه می پسندم لیکن جاهلانه هوس می رانم ...
باری، هدف را نصب العین کردن بایسته و جان را وصل العشق نمودن لازم است ...
نه افسردگی ای راه دارد و نه سکونی دیده ...

اللهم صل علی محمد و آل محمد